Twoją życiową rolą jest macierzyństwo? I TYLKO tyle udało Ci się osiągnąć? Jesteś przegrywem! Bycie matką w dzisiejszych czasach to coś więcej niż by się wydawało. Jednak nie każdy to wie i rozumie. Jesteś TYLKO matką w oczach ludzi, którzy mają inne życie niż Ty. Jesteś TYLKO matką w oczach kobiet, które są na co dzień matkami a ponadto zajmują się karierą zawodową. Jesteś TYLKO matką w oczach ojców, którym wydaje się, że ich praca całymi dniami poza domem jest więcej warta niż Twoje „siedzenie z dzieckiem”. Jesteś TYLKO matką
Nawilżanie, smarowanie i masaże. Odpoczynek i spokojny sen. Zbilansowana dieta i zdrowy tryb życia. To wszystko nabiera całkiem innego znaczenia, kiedy w moim brzuchu mieszka człowiek. Dotąd mogłam tego unikać, balsamy i olejki stały na półce codziennie prosząc o uwagę ale ja widziałam, że da się bez nich obejść więc używałam sporadycznie. Inaczej jest w czasie ciąży, kiedy wiem, że jak się nie dopilnuję później będzie ciężko. Bo wszystko, co robisz w trakcie ciąży później procentuje. Przez trzydzieści lat nasmarowałam się i namasowałam ciało wzdłuż i wszerz. Znam prawdy, mity
To już ten czas, żeby zacząć myśleć o wyposażeniu malucha. Z tego względu, że matka ze mnie gadżeciara trudno mi będzie ograniczyć się do pieluchy, śpiochów i cycka. Choć pewnie te trzy rzeczy będą królowały przez pierwsze tygodnie w naszym domu. Wyprawka niemowlaka to najsłodsza część macierzyństwa, zanim ono się jeszcze zacznie. Kopniaki w brzuszki, zdjęcia usg i pierwsze buciki to momenty nadmiernie wzruszające przyszłych rodziców. Ja mam jeszcze bzika na punkcie kolorystyki, bo niestety gryźć się nie może z moimi upodobaniami i resztą domu. Kącik więc najbardziej dzieciowy będzie
Kiedy zaczyna się sezon wykluczający codzienne wyprawy na huśtawki czy do piaskownicy a to dom staje się miejscem spędzania wieczorów ja zaczynam przestawiać meble i wiercić dziury w ścianach. O ile lato nie kusi mnie do przemeblowań, tyle jesień zapala mi już lampkę nad głową, który wyrywa wszelkie pomysłu ulepszania przestrzeni domowej kumulowane od poprzedniego sezonu. Odkąd zaczęłam publikować zdjęcia z wystrojem wnętrz zaprojektowałam kilka dziecięcych przestrzeni. Pytacie mnie wciąż o pokój dzieci, łóżko, meble i tapetę 😉 Jedno z pytań, które najczęściej pojawia się w wiadomościach dotyczy wspólnego pokoju
Wiecie jak to jest, kiedy starasz się i stajesz na rzęsach serwując dzieciom codziennie zdrowie na talerzu. Krem z pomidorów, krem z zielonego groszku, kalafiorowa, jarzynowa czy inna wymyślona. I każda z nich, jeśli nie jest przysłowiową pomidorową czy rosołem okazuje się być za słona, za gęsta, za marchewkowa (?) i za słaba w ogóle. Jednym słowem znów się nie spisałam. Nagotowałam gar zupy z dyni, przepysznej wprost, której zapach kazał zostać mi całe słoneczne popołudnie w domu i jeść. Dzieci jednak wydały z siebie jedynie jedno wielkie „bleeee”… A
Wymyślamy sobie. Marzymy, snujemy plany, fantazjujemy. O tak! W ciąży fantazjujemy wyjątkowo dużo! Wydaje nam się niezwykle istotne jaką płeć będzie miało nasze dziecko. Bo często „pierwszy musi być syn” albo druga to „dziewczynka do pary”. Kiedy indziej myślimy, że przydałby się brat temu mojemu synowi albo siostra córce. Niektóre mamy marzą tylko o dziewczynce a jeszcze inne nie wyobrażają sobie innego świata poza męskim, w którym odgrywają rolę księżniczki. Tworzymy kalendarze, obliczamy dni, celujemy jak najsprytniej… A los robi to, co uważa 😉 Płeć dziecka odgrywa czasem serio
Wiem, wiem. Jakiś czas temu pisałam z pewnością i bez drżenia w głosie, że ze wszystkim dam radę. Że pogodzę pracę, dom i dzieci. Troje dzieci. Dzisiaj jednak wracając do domu poczułam bezsilność jakiej nie czułam dawno. Fizyczną swoją drogą, bo czasem ledwo przędę ale najgorzej, że poczułam się emocjonalnie zachwiana. Straciłam na chwilę siłę, wigor i przekonanie o lepszym jutrze. Zwątpiłam trochę i kilka pytań kłębi mi się w głowie. Czy będę dobrą mamą? Nie sądzę, skoro już teraz mam wątpliwości. Jestem nią chwilami ale są też dni, kiedy
Gdy dziecko nie chce iść do szkoły… Stało się. Po ekscytacji pierwszymi dniami w szkole nadszedł czas na obawy i nieoczekiwane zwroty akcji. Szczęśliwie jednak o tych trudnych pierwszych dniach i o gotowości szkolnej udało mi się popełnić ostatnio pracę dyplomową w ramach Studiów Kwalifikacji Pedagogicznych dlatego trochę się powymądrzam. Pomijając fakt, że moje przekonanie o tym, że każdemu mogą zdarzyć się problemy w temacie szkolnym tylko nie nam okazało się dość błędne to wiem, że zdarza się to tak często, że warto w to uwierzyć. Wakacje, rozpoczęcie roku i pierwsze
Pierwsze dni dziecka w przedszkolu. Pierwsze dni przedszkola Natki przytłumione zostały mocno szkolnymi dzwonkami Tomika. Nie żeby nikt ich nie zauważył, ale to była kwestia formalności, przejścia z sali żłobkowej do przedszkolnej. Adaptację mamy już dawno za sobą. Płacz (mój), rozłąkę w rozpaczy (mojej) i strach (mój) pamiętam doskonale. Delikatny niepokój trwał krótko a ja jestem najszczęśliwsza na świecie, że nie muszę tego znów przeżywać. I współczuję szczerze każdemu, kto musi adaptować się w tym roku. Pewna siebie mała dziewczynka została więc dzielnym przedszkolakiem a głowę nosi wyżej niż dotychczas, choć myślałam,
Ciąża rządzi się swoimi prawami. Ciążowe zachcianki to jeden z tych etapów, o których po porodzie chcemy jak najszybciej zapomnieć. Niektóre są tak kosmiczne, że nigdy nie chcemy ich pamiętać i za nic w świecie byśmy do nich nie wróciły. Zdarza się również tak, że jedna na drugą dziwnie spogląda słysząc o jakichkolwiek zachciankach. Dla jednych to codzienność, dla innych głupi wymysł. Brak apetytu Ciekawe co mówią na temat całkowitego braku zachcianek w ciąży. Pierwsze miesiące przeżyłam z całkowitym brakiem apetytu w ciąży z obawy o wizyty w toalecie. Niestety
Wakacyjne przygody, piękne lato, słoneczna przygoda. Frywolna zabawa, swoboda, nicnierobienie i brak obowiązków. Celebrowanie codzienności, pochłanianie letnich wieczorów i luźnego klimatu. To wszystko mnie ominęło, ja w tym czasie byłam w ciąży. To lato mignęło mi tylko trochę. Pamiętam kilka dni upału i mnóstwo wizyt w toalecie. Plany na milion plenerowych sesji, pomysłów tysiące i wiara w to, że ta ciąża będzie lżejsza. To lato zapamiętam z tych zdjęć i z każdą przygodą z nimi związaną. Jesień minie pod znakiem nowości, których obawiam się wcale nie mało a zima przyniesie
Moje dziecko idzie do szkoły, jak się przygotować? Panikara ze mnie, wiem. Nie jakaś najgorsza ale jednak. Oddając dziecko do szkoły myślę sobie raczej, że będzie dobrze. Ja jakoś przeżyłam to i on da sobie radę. Ale z tyłu głowy wciąż mam czarne myśli. A co jeśli coś pójdzie nie tak? To już jednak szkoła nie ciepłe dywaniki w przedszkolu. Czy jak coś się będzie działo to Pani do mnie zadzwoni, tak jak robiły to Ciocie w przedszkolu? A jeśli czegoś będzie potrzebował a strach i trema nie pozwolą mu
To dzieje się wtedy, kiedy najbardziej chcę żeby było dobrze. Kiedy wstając rano stawiam prawą nogę w nadziei, że cokolwiek stanie się za drzwiami sypialni będzie do ogarnięcia. Przez te 10 sekund dnia szczerze mocno wierzę, że dam radę, że nic mnie nie złamie. Radzę sobie. Jakoś. Do pewnego momentu, kiedy… przestaję sobie radzić. Wtedy zaczyna się we mnie toczyć walka. I często ją przegrywam. Pękam. Pękam każdego dnia. Każdego dnia ponoszę osobistą wychowawczą porażkę. Przedwczoraj, wczoraj i dziś, codziennie zdaję sobie sprawę, że wiele rzeczy mogłam zrobić lepiej. Gdybym
Wyprawka przedszkolna w tym roku ustąpiła trochę miejsca tej przedszkolnej. Od wrześnie jedno moje dziecię trafi do szkolnej państwowej placówki a drugie zostanie w swoich bezpiecznych, znajomych murach prywatnego przedszkola. Tym samym nowa przygoda Tomika zaabsorbowała nas trochę bardziej, niemniej jednak Natka czując się już dorosłym przedszkolakiem nie daje o sobie zapomnieć. Ja lawiruję w miarę zręcznie między oczekiwaniami dużego chłopca a marzeniami małej dziewczynki. Połączenie tych dwóch światów i nadążenie za nimi wcale nie jest łatwe. Pragnienia i zachcianki są różne, wiadomo. Czy to oznacza, że za wszystkim mam
Ciąża to taki wspaniały stan, że napisanie tego tekstu zajęło mi około dwóch tygodni. Oczywiście każda linijka powstała w głowie już dawno ale moje ciało nie miało szansy na przelanie tego na klawiaturę. Poranki i wieczory odpadają, w ciągu dnia jest zawsze milion rzeczy do zrobienia. I tak przeleciał pierwszy trymestr ciąży, a ja go przeżyłam! Chociaż nadal, tak jak przypuszczałam, najgorsze objawy mnie nie opuściły na dobre, to nadzieja rośnie z dnia na dzień. Trzecia ciąża to już co innego niż pierwsza czy nawet druga. Milion obowiązków goni dzień
Kiedy Neymar odchodzi z Barcelony, kibicuje mu cała moja rodzina. Wśród wszystkich problemów naszego świata wydaje mi się, że od kilku dni słyszę tylko o tym. No cóż 222 mln działają na wyobraźnię każdego, ale na wyobraźnię mojego syna raczej nie powinno. O ile sam robi już zakupy w sklepie jest coś, co jeszcze liczy się dla niego bardziej niż pieniądze. To miłość do piłki. W fazie zakochania i oślepienia jeszcze, niedoszlifowana i nieodkryta całkiem w swym talencie. Nie mająca nawet nic wspólnego z profesjonalizmem ale wydaje się być najsilniejsza
Nie warto nie wierzyć. Nie warto nic zakładać z góry. Czasem codzienność tak miło nas zaskoczy, jak nigdy byśmy się nie spodziewali. Nie często jednak udaje mi się zaskakiwać się pozytywnie, dlatego nie spodziewam się tego od losu. I błąd! Powinnam patrzeć na wszystko w bardziej różowych barwach, nie przesądzać wszystkiego z góry i nie wątpić w męską moc. Dałam mu szansę! Ja jednak często wątpię w męskie umiejętności z zakresu domowych obowiązków. Wiem, że są mężczyźni nie odbiegający umiejętnościami i chęciami w tej materii od kobiet ale wydaje mi
Nie ma już chyba osoby, która nie wiedziałaby o mojej ciąży 😉 Ja sama czuję się jako już prawie potrójna matka jakbym pozjadała wszystkie rozumy. Tyle lat doświadczenia, tyle lat kształcenia… no nie ma wielu rzeczy, o których nie wiem. A jednak! Złote rady zawsze w cenie, słucham więc i potakuję, śmieję się i podśmiechuję. Wiem przecież, jak my – kobiety lubimy sobie pomędrkować! Słuchanie doświadczeń innych brzuchatek nie zawsze jednak wychodzi mi na dobre, niektórych nie mogę przegryźć lub przejść obok obojętnie. Zazwyczaj ciosie, babcie i znajome rodziców pochłonięte jeszcze
Często słyszę, że czas kiedy dziecko idzie do pierwszej klasy to granica, za którą się nie sięga z blogowymi aktywnościami. Z obawy o reakcje dzieci w szkole, z niepewności o zdanie nauczycieli czy zdrowe poczucie własnej wartości dorastającego dziecka. Osobiście nie miałam nigdy problemów z twarzami moich dzieci w internecie. Z ich buźkami jest wszystko w miarę ok, więc nie mam się czego wstydzić, prawda? Na serio jednak, nie raz myślałam o tym czy to wszystko co robię, to jest aby dobre dla moich dzieci. Czy jest najlepsze? Zastanawiałam się
Ważne są tylko te dni, które jeszcze przed nami… Tak mówią. A gówno prawda! Często sobie to powtarzałam, co w efekcie prowadziło do ciągłego oczekiwania na lepsze. Wciąż na coś czekamy, wciąż liczymy na jutro. Mijamy codzienność powtarzając sobie, że przecież najlepsze dopiero nadejdzie. Czekaliśmy na wakacje, teraz czekamy na wrzesień później będziemy czekać na luty a później znów na wiosnę. Wciąż na coś czekamy i chcemy wierzyć, że to, co nadejdzie przyniesie nam coś lepszego. A tyle dobra wokół nas, że czasem oczekiwanie od przyszłego losu lepszego życia przysłania
Każda moja ciąża zaczynała się tak samo. To chyba moje nieopisane szczęście i radość w pierwszych dniach po pojawieniu się dwóch kresek rozsadzały mi żołądek z nadmiaru emocji. Pierwsze 3 miesiące to jak polączenie rotawirusa z niezłym kacem, który nigdy się nie kończy. I to tak całkiem niewinnie! Jak to możliwe, że 2 cm nowego człowieka jest w stanie pokonać taki kawał baby? Najgorzej, kiedy rano trzeba zwlec się z łóżka mimo wszystko. Odwiedzając na początek łazienkę, po drodze przygotować dwójkę dzieci do przedszkola spełniając w międzyczasie miliony zachcianek. To
Gorąco mi się robi kiedy słyszę tego typu komentarze za matką z większą dzieci gromadką: Ooo, zobaczcie jak to się dzieci teraz robi, żeby się 500+ nabrać! O! Nic nie robić, dzieci rodzić i brać kasę! A później to tylko słuchać takich wywodów o patologicznych rodzinach, co z 500+ żyją, bo pracować im się nie chce. Wielodzietnej rodzinie tak łatwo przypiąć łatkę patologii! Lub chociażby niechcianych wpadek kilka wytknąć palcem! No, bo któż o zdrowych zmysłach i przedsiębiorczym umyśle chciałby w dzisiejszych czasach świadomie mieć dużo dzieci? Im większa rodzina, tym
Serio nie chciałam tego wiedzieć. Tym bardziej, że nie często oglądam tego typu rzeczy. Po pierwsze: bo na świecie jest mnóstwo świń(stw) i nie uchronimy się od tego, po drugie: żeby nie ześwirować i nie przestać jeść czegokolwiek wolę czasem po prostu… nie wiedzieć. Inaczej było tym razem. Zobaczyłam to niechcący i jak na ciekawską babę przystało obejrzałam do końca. Toż to skandal! – przełykając gorzko ślinę myślałam wciąż. Jak oni mogą?! No do cholery! – nie mogłam wprost uwierzyć! A wydawało by się, że na tym świecie nic już
Kiedyś przeszła mi przez głowę myśl, że mogłabym nigdy nie mieć dzieci. Mogło mi przecież nie być dane być mamą, przeżywać macierzyństwo, zatapiać się w bezinteresownej miłości… Myślałam sobie nawet, że to tylko przypadek, że udało się akurat nam. Za pierwszym razem, za drugim razem, od razu… Okazuje się bowiem, że w Europie aż 15% par dotyka problem niepłodności, kilkoro z moich znajomych latami stara się o dziecko a ich szanse naturalnymi sposobami maleją z miesiąca na miesiąc. Słucham ich i obserwuję, przytulam i pocieszam. Historie dziewczyn, które wciąż walczą
W pierwszych dniach mojego życia najważniejszą dla mnie istotą była mama. To ona wydała mnie na świat i była przez jakiś czas najważniejszą kobietą mojego życia. Dziewczyny z dziewczynami, to hasło przyświecało mi dość długo. Po chwili jednak, jak każda dziewczynka zabujałam się w moim tacie i to on był moim bohaterem. Jego podziwiałam i za niego chciałam wyjść za mąż za małolata. Kiedy podrosłam okazało się, że znów kobiety zawładnęły moim światem. Koleżanki, najlepsze przyjaciółki, najfajniejsze kumpele. Z nimi świat wydawał się nie mieć granic i był najpiękniejszym miejscem na ziemi.
Znasz to? Wyjeżdżasz z domu raz na ruski rok a akurat w tym czasie choruje teściowa, kot łamie nogę a dziecko właśnie ząbkuje najbardziej intensywnie. Mimo tego, że wszyscy mówią, że dadzą sobie przecież radę bez Ciebie, to zazwyczaj największe zło czai się za drzwiami, które akurat zamknęła za sobą mama wychodząc z domu. Właśnie wtedy dzieją się najgorsze rzeczy a Ty masz największe wyrzuty sumienia. Że jesteś tam nie tu na miejscu. I tak największą zmorą matki od pokoleń jest przywiązanie (uwiązanie) do własnego domu i rodziny. I choć
Na początek nasza przygoda z zabawką bo przecież nie mogliśmy przejść obojętnie – kupiłem to! Najtańsze, najzwyklejsze i do tego 3 sztuki 😉 No, bo przecież dla mnie i dla dzieci po sztuce (żona nie chce się dotykać – jej już nic chyba nie uspokoi 🙂 ) Jeżeli jesteście ciekawi co to jest Fidget Spinner i skąd się to wzięło zapraszam do przeczytania pozostałego tekstu – męski debiut na blogu w roli piszącego… Nastały takie czasy, że stwierdzenie „świat oszalał” pojawia się coraz częściej. Faktem jest również intensywność tego
Czasem zastanawiamy się latami. Myślimy bez końca o tym, co przynosi nam szczęście, radość i spełnienie. Błogi stan ukojenia i spokoju duchowego. Szukamy odprężenia i relaksu przepełnionego spokojem. Szukamy latami, kombinujemy i przemierzamy czasem pół świata w poszukiwaniu. Najczęściej nigdy nie znajdujemy tego, czego chcemy. Dane jest nam tylko żyć wśród niedoścignionych marzeń i snów. Sami nie wiemy czego chcemy a osiągając kolejne cele wciąż jesteśmy niezadowoleni. Szukamy balansu, szczęścia, spokoju chociaż. Wszystko wydaje się tak odległe. A mamy to wszystko tak blisko i nie wiemy, że tak naprawdę liczy się
Jestem wtedy, gdy wcale nie chcesz żebym była. Wtedy, kiedy nie potrzebujesz mnie za bardzo przy zdobywaniu swojego świata. Stoję za drzwiami, kiedy złościsz się na mnie niemiłosiernie. Idę za Tobą po schodach asekurując, kiedy biegniesz do kolegów na podwórko. A później z sercem na ramieniu wyglądam za Tobą przez okno. Jestem obok, kiedy tak bardzo Ci nie wychodzi dopasowanie części układanki. Czaję się za ściana kiedy ciśniesz ołówkiem kolejne krzywe literki. Jestem dla Ciebie kiedy z żalu i złości nie wiesz co ze sobą zrobić i wtedy, kiedy w szale radości chcesz się
Najgorzej, to nie wiedzieć czy robi się to dobrze. Słabo, kiedy wciąż mam wątpliwość. Gubię i się i rozpaczam, że nadal nie jest najlepiej. To historia, która spędza mi sen z powiek każdej nocy. Chociaż nikt, tak jak ja nie ma tyle siły, mocy i zapału w realizacji swoich pomysłów z tyłu głowy wciąż mam wątpliwość. To najgorzej, mówię Wam. Wciąż chcieć lepiej i więcej i być ciągle nie do końca zadowolonym. Tak jakby los nie dał mi szansy na osiągnięcie wewnętrznego spokoju. Wciąż odległe to moje ZEN. Jestem matką, wciąż
